Ενα εκπαιδευτικό βίντεο.
Μπορείτε είτε να το δείτε είτε να το αποθηκεύσετε.
http://www.mapsofwar.com/ind/history-of-religion.html
15.10.07
Blog actionday!
Η πρώτη σκέψη όλων μας όταν ακούμε ότι οι καταστροφές πληθαίνουν είναι για το αύριο της ανθρωπότητας. Αλλά στον πλανήτη αυτόν δεν είμαστε μόνοι. Υστερα από 3 δισ. χρόνια εξέλιξης της ζωής στη Γη, 10 δισ. είδη ζώων και φυτών τη μοιράζονταν. Ηρκεσαν μερικοί αιώνες εκβιομηχάνισης και μισός αιώνας υπερπληθυσμού μας για να οδηγήσουμε τους συγκατοίκους μας σε μιαν αθρόα γενοκτονία.
Ο παγκόσμιος πληθυσμός του ανθρώπινου είδους πρόκειται μόλις σε μία γενιά να πηδήσει από τα 6 δισ. στα 9 δισ. Και αυτό ενόσω 800 εκατ. άνθρωποι πεθαίνουν ήδη της πείνας, γύρω στα 2 δισ. υποσιτίζονται και 3 δισ. επιβιώνουν με δύο δολάρια εισόδημα την ημέρα. Παράλληλα, τους τελευταίους αιώνες εκατοντάδες είδη ανά έτος έχουν εξαλειφθεί και αυτό όχι μόνο λόγω της εκβιομηχάνισης: από τα νησιά του Ειρηνικού έχουν αφανιστεί 2.000 είδη αφότου οι Πολυνήσιοι μετανάστευσαν εκεί, πριν από 1.200 χρόνια. Κάθε νεογέννητος άνθρωπος - και γεννιούνται πλέον 10.000 κάθε ώρα - χρειάζεται για τη διαβίωση και διατροφή του 10-20 στρέμματα γης και νερό. Αυτό το τίμημα «υπηρεσιών του οικοσυστήματος» αφαιρείται από τα υπόλοιπα είδη. Ο υπερπληθυσμός δηλητηριάζει με τα απόβλητά του πολύτιμη καλλιεργήσιμη γη ή τη σκεπάζει με μπετόν, ενώ υδάτινοι πόροι που συντηρούσαν πλήθος ειδών αποστραγγίζονται σωρηδόν για τις ανάγκες του νεότευκτου ανθρώπινου πληθυσμού. Επίσης, τα είδη αφανίζονται όχι μόνο από την ανθρώπινη δραστηριότητα αλλά και από τα ζωικά παραφερνάλια της, δηλαδή τα κατοικίδια ζώα, τα τρωκτικά, τα έντομα και τα πουλιά που τους ακολουθούν. Στις ΗΠΑ το ένα τρίτο της ντόπιας χλωρίδας απειλείται με εξαφάνιση από αυτούς τους εισβολείς, ενώ σε νησιά όπως η Χαβάη το 100%. Με αυτούς τους ρυθμούς, τα μισά έως και τα δύο τρίτα των άλλων ειδών που ζουν ακόμη γύρω μας θα έχουν εξαλειφθεί ως το τέλος του αιώνα.
Μπορεί να αντιστραφεί αυτή η πορεία; «Οχι» λέει ο φημισμένος κινεζοαμερικανός βοτανολόγος Πίτερ Ρέιβεν (Peter Raven). «Ο,τι χάθηκε, χάθηκε. Το θέμα είναι να βρούμε το σημείο σταθεροποίησης, να φθάσουμε σε ένα επίπεδο πληθυσμού που μπορεί να θρέψει ο πλανήτης και να βρούμε τεχνολογίες που θα αντικαταστήσουν τις βλαβερές που χρησιμοποιούμε σήμερα. Αλλά το κακό είναι» συμπληρώνει «ότι ο άνθρωπος συνεχίζει να ζει σαν να του ανήκουν όχι ένας, μα περισσότεροι πλανήτες»...
Ο παγκόσμιος πληθυσμός του ανθρώπινου είδους πρόκειται μόλις σε μία γενιά να πηδήσει από τα 6 δισ. στα 9 δισ. Και αυτό ενόσω 800 εκατ. άνθρωποι πεθαίνουν ήδη της πείνας, γύρω στα 2 δισ. υποσιτίζονται και 3 δισ. επιβιώνουν με δύο δολάρια εισόδημα την ημέρα. Παράλληλα, τους τελευταίους αιώνες εκατοντάδες είδη ανά έτος έχουν εξαλειφθεί και αυτό όχι μόνο λόγω της εκβιομηχάνισης: από τα νησιά του Ειρηνικού έχουν αφανιστεί 2.000 είδη αφότου οι Πολυνήσιοι μετανάστευσαν εκεί, πριν από 1.200 χρόνια. Κάθε νεογέννητος άνθρωπος - και γεννιούνται πλέον 10.000 κάθε ώρα - χρειάζεται για τη διαβίωση και διατροφή του 10-20 στρέμματα γης και νερό. Αυτό το τίμημα «υπηρεσιών του οικοσυστήματος» αφαιρείται από τα υπόλοιπα είδη. Ο υπερπληθυσμός δηλητηριάζει με τα απόβλητά του πολύτιμη καλλιεργήσιμη γη ή τη σκεπάζει με μπετόν, ενώ υδάτινοι πόροι που συντηρούσαν πλήθος ειδών αποστραγγίζονται σωρηδόν για τις ανάγκες του νεότευκτου ανθρώπινου πληθυσμού. Επίσης, τα είδη αφανίζονται όχι μόνο από την ανθρώπινη δραστηριότητα αλλά και από τα ζωικά παραφερνάλια της, δηλαδή τα κατοικίδια ζώα, τα τρωκτικά, τα έντομα και τα πουλιά που τους ακολουθούν. Στις ΗΠΑ το ένα τρίτο της ντόπιας χλωρίδας απειλείται με εξαφάνιση από αυτούς τους εισβολείς, ενώ σε νησιά όπως η Χαβάη το 100%. Με αυτούς τους ρυθμούς, τα μισά έως και τα δύο τρίτα των άλλων ειδών που ζουν ακόμη γύρω μας θα έχουν εξαλειφθεί ως το τέλος του αιώνα.
Μπορεί να αντιστραφεί αυτή η πορεία; «Οχι» λέει ο φημισμένος κινεζοαμερικανός βοτανολόγος Πίτερ Ρέιβεν (Peter Raven). «Ο,τι χάθηκε, χάθηκε. Το θέμα είναι να βρούμε το σημείο σταθεροποίησης, να φθάσουμε σε ένα επίπεδο πληθυσμού που μπορεί να θρέψει ο πλανήτης και να βρούμε τεχνολογίες που θα αντικαταστήσουν τις βλαβερές που χρησιμοποιούμε σήμερα. Αλλά το κακό είναι» συμπληρώνει «ότι ο άνθρωπος συνεχίζει να ζει σαν να του ανήκουν όχι ένας, μα περισσότεροι πλανήτες»...
15.8.07
Ο Τσόμσκι για τα ΜΜΕ
Στο ένθετο της Le Monde Diplomatique (Ε 12/8/2007)
Τα ΜΜΕ δεν χειραγωγούν πια. Τώρα, δημιουργούν συναίνεση.
Στα απολυταρχικά καθεστώτα το κράτος αποφασίζει ποια είναι η γραμμή πλεύσης και οι υπόλοιποι οφείλουν, στη συνέχεια να συμμορφωθούν. Οι δημοκρατικές κοινωνίες λειτουργούν διαφορετικά.
Η "γραμμή" ουδέποτε γίνεται αντιληπτή ως τέτοια, αλλά υπονοείται. Κατά μία έννοια πρόκειται για "πλύση εγκεφάλου σε καθεστώς ελευθερίας".
...«Ζούμε στον κόσμο που ζούμε, και όχι σε κάποιο φανταστικό σύμπαν. Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν τυραννικές δομές - πρόκειται για τις μεγάλες εταιρείες. Είναι οι πιο στενοί συγγενείς των απολυταρχικών θεσμών. Δεν έχουν, για να το πούμε κι έτσι, καμία υποχρέωση να δώσουν λογαριασμό στο κοινό, στην κοινωνία· δρουν όπως τα αρπακτικά, με θήραμα άλλες επιχειρήσεις.
»Για να αμυνθούν, οι πληθυσμοί δεν διαθέτουν παρά ένα και μοναδικό όργανο: το κράτος. Ομως, η ασπίδα του δεν είναι τόσο αποτελεσματική γιατί, γενικά, συνδέεται στενά με τα αρπακτικά. Με μία, μόνο, διαφορά: ενώ, για παράδειγμα, η General Electric δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν, το κράτος οφείλει συχνά να δώσει εξηγήσεις στον πληθυσμό.
Το πλήρες άρθρο:
http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,dt=12.08.2007,id=47002568
Τα ΜΜΕ δεν χειραγωγούν πια. Τώρα, δημιουργούν συναίνεση.
Στα απολυταρχικά καθεστώτα το κράτος αποφασίζει ποια είναι η γραμμή πλεύσης και οι υπόλοιποι οφείλουν, στη συνέχεια να συμμορφωθούν. Οι δημοκρατικές κοινωνίες λειτουργούν διαφορετικά.
Η "γραμμή" ουδέποτε γίνεται αντιληπτή ως τέτοια, αλλά υπονοείται. Κατά μία έννοια πρόκειται για "πλύση εγκεφάλου σε καθεστώς ελευθερίας".
...«Ζούμε στον κόσμο που ζούμε, και όχι σε κάποιο φανταστικό σύμπαν. Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν τυραννικές δομές - πρόκειται για τις μεγάλες εταιρείες. Είναι οι πιο στενοί συγγενείς των απολυταρχικών θεσμών. Δεν έχουν, για να το πούμε κι έτσι, καμία υποχρέωση να δώσουν λογαριασμό στο κοινό, στην κοινωνία· δρουν όπως τα αρπακτικά, με θήραμα άλλες επιχειρήσεις.
»Για να αμυνθούν, οι πληθυσμοί δεν διαθέτουν παρά ένα και μοναδικό όργανο: το κράτος. Ομως, η ασπίδα του δεν είναι τόσο αποτελεσματική γιατί, γενικά, συνδέεται στενά με τα αρπακτικά. Με μία, μόνο, διαφορά: ενώ, για παράδειγμα, η General Electric δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν, το κράτος οφείλει συχνά να δώσει εξηγήσεις στον πληθυσμό.
Το πλήρες άρθρο:
http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,dt=12.08.2007,id=47002568
24.7.07
My thoughts exactly
Παρακολουθώ το blog του David Sessums. Σε πρόσφατη καταχώρησή του διαβάζω:
But when I begin to survey educators in the K-12 arena, most computer use in the classroom is hardly creative or innovative. In most cases, computer use is not possible in the classroom at all for a variety of reasons. I do not want to throw the blame for this fact at educators’ feet alone; there are many reasons why creativity and innovation languish in classrooms, computers or no. Yet, literacy skills and multimodal literacy do not necessarily require a computer. Skills such as play, performance, navigation, resourcefulness, networking, negotiation, synthesis, sampling, collaboration, teamwork, judgment, and discernment can take place without the use of computers.
νεσ πα?
βλέπετε δεν είμαστε μόνοι στην έλλειψη καινοτομικών εφαρμογών...
παρηγορηθείτε λοιπόν
But when I begin to survey educators in the K-12 arena, most computer use in the classroom is hardly creative or innovative. In most cases, computer use is not possible in the classroom at all for a variety of reasons. I do not want to throw the blame for this fact at educators’ feet alone; there are many reasons why creativity and innovation languish in classrooms, computers or no. Yet, literacy skills and multimodal literacy do not necessarily require a computer. Skills such as play, performance, navigation, resourcefulness, networking, negotiation, synthesis, sampling, collaboration, teamwork, judgment, and discernment can take place without the use of computers.
νεσ πα?
βλέπετε δεν είμαστε μόνοι στην έλλειψη καινοτομικών εφαρμογών...
παρηγορηθείτε λοιπόν
8.7.07
Στης Πάρνηθας την ολόμαυρη ράχη
Αγαπητοί φίλοι. Όλοι μαζί και ο καθένας προσωπικά θρηνούμε για την καταστροφή στην Πάρνηθα. Όλοι μαζί και ο καθένας προσωπικά θέλουμε εδώ και τώρα να κάνουμε κάτι για να ξαναδούμε τον Εθνικό Δρυμό υγιή και ζωντανό. Όλοι μαζί και ο καθένας προσωπικά πρέπει με ψυχραιμία να κάνουμε ό,τι καλύτερο για να βοηθήσουμε. Αυτή τη στιγμή, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι:
- Να μην ανέβουμε στην Πάρνηθα. Το οικοσύστημα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και η αυξημένη ανθρώπινη παρουσία στα καμένα θα το επιβαρύνει ακόμα περισσότερο, ενώ στις περιοχές που δεν έχουν καεί η ανθρώπινη παρουσία μπορεί να ενοχλήσει τα ζώα που έχουν συγκεντρωθεί εκεί.
- Να μην ταίζουμε τα ελάφια. Το Δασαρχείο έχει αναλάβει πλήρως τη σίτιση των ελαφιών, όπου αυτό απαιτείται και το WWF Ελλάς έχει ξεκινήσει πρόγραμμα περίθαλψης σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το ανεξέλεγκτο τάισμα έλκει τα ελάφια στις καμένες περιοχές, από τις οποίες πρέπει να απομακρυνθούν προσωρινά, ενώ πιθανότατα μπορεί να τα βλάψει σοβαρά.
- Να μη φυτεύουμε δέντρα. Οι ανεξέλεγκτες φυτεύσεις δέντρων και θάμνων χωρίς κανένα σχέδιο μπορεί να προκαλέσουν πολύ μεγάλη επιβάρυνση, σχεδόν αντίστοιχου μεγέθους με αυτήν που προκάλεσε η πυρκαγιά, στο οικοσύστημα που προσπαθεί να ανακάμψει. Οι όποιες αναδασώσεις γίνουν θα πρέπει να γίνουν βάση μελέτης.
Ρίξτε μια ματιά στην πρωτοβουλία πολιτών...
e-Διαδήλωση :
http://www.actclick.com:80/site/sendAlert.aspx?alert=25
- Να μην ανέβουμε στην Πάρνηθα. Το οικοσύστημα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και η αυξημένη ανθρώπινη παρουσία στα καμένα θα το επιβαρύνει ακόμα περισσότερο, ενώ στις περιοχές που δεν έχουν καεί η ανθρώπινη παρουσία μπορεί να ενοχλήσει τα ζώα που έχουν συγκεντρωθεί εκεί.
- Να μην ταίζουμε τα ελάφια. Το Δασαρχείο έχει αναλάβει πλήρως τη σίτιση των ελαφιών, όπου αυτό απαιτείται και το WWF Ελλάς έχει ξεκινήσει πρόγραμμα περίθαλψης σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το ανεξέλεγκτο τάισμα έλκει τα ελάφια στις καμένες περιοχές, από τις οποίες πρέπει να απομακρυνθούν προσωρινά, ενώ πιθανότατα μπορεί να τα βλάψει σοβαρά.
- Να μη φυτεύουμε δέντρα. Οι ανεξέλεγκτες φυτεύσεις δέντρων και θάμνων χωρίς κανένα σχέδιο μπορεί να προκαλέσουν πολύ μεγάλη επιβάρυνση, σχεδόν αντίστοιχου μεγέθους με αυτήν που προκάλεσε η πυρκαγιά, στο οικοσύστημα που προσπαθεί να ανακάμψει. Οι όποιες αναδασώσεις γίνουν θα πρέπει να γίνουν βάση μελέτης.
Ρίξτε μια ματιά στην πρωτοβουλία πολιτών...
e-Διαδήλωση :
http://www.actclick.com:80/site/sendAlert.aspx?alert=25
11.6.07
Για μία επανάσταση στην εκπαίδευση
Ο καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης στο Βήμα της Κυριακής
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15082&m=B60&aa=1
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15082&m=B60&aa=1
1.6.07
Καλό ταξίδι, Αμαλία
Η τελευταία δημοσίευση της Αμαλίας Καλυβίνου http://fakellaki.blogspot.com/ πριν ξεκινήσει το ταξίδι χωρίς επιστροφή τελείωνε με μία ευχή:
"Nα γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας..."
Οι τρεις σπουδαιότεροι τομείς του κράτους υγεία, παιδεία και δικαιοσύνη νοσούν βαριά εδώ και χρόνια.
Οι αλμπάνηδες συνεχίζουν τις κακοποιήσεις των αθώων αφού "στην Ελλάδα ότι δηλώσεις είσαι"
κι εδώ ισχύει το: "αν δεν είσαι μέρος της λύσης είσαι μέρος του προβλήματος"
"Nα γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας..."
Οι τρεις σπουδαιότεροι τομείς του κράτους υγεία, παιδεία και δικαιοσύνη νοσούν βαριά εδώ και χρόνια.
Οι αλμπάνηδες συνεχίζουν τις κακοποιήσεις των αθώων αφού "στην Ελλάδα ότι δηλώσεις είσαι"
κι εδώ ισχύει το: "αν δεν είσαι μέρος της λύσης είσαι μέρος του προβλήματος"
25.5.07
Συλλογή υπογραφων για ενσωμάτωση ελληνικών υποτίτλων στα νέα Format DVD & Blu Ray Discs
Όπως ίσως θα γνωρίζετε, ήδη το γνωστό μας DVD βαδίζει προς την Δύση του και να νέου τύπου DVDs είναι πιά εδώ για να πάρουν τη θέση του. Οι κινηματογραφικές εταιρείες αποφάσισαν να μην συμπεριλάβουν τα ελληνικά στην λίστα των διατιθέμενων υποτίτλων. Με δύο λόγια, η γνωστή κίνηση που κάνατε μέχρι τώρα, πριν δείτε ένα έργο, να επιλέγετε ελληνικούς υποτίτλους πρώτα θα πάψει να υφίσταται ως δυνατότητα. Από εδώ και στο εξής θα πρέπει να επιλέγετε κάποια άλλη εναλλακτική γλώσσα (π.χ. Αγγλικά, Γαλλικά κτλ. ανάλογα με το ποια ξένη γλώσσα μιλά κάποιος) προκειμένου να δείτε την αγαπημένη σας ταινία. Αυτή την περίοδο γίνεται μία προσπάθεια συλλογής υπογραφών που έχει σαν σκοπό την ενσωμάτωση ελληνικών υποτίτλων στα νέου τύπου DVD (High Definition DVDs και Blu-Ray Discs). Η μέχρι τώρα πρόθεση των εταιρειών είναι να μην περιλάβουν την γλώσσα μας στις επιλογές υποτίτλων πράγμα που σημαίνει ότι «όποιος ξέρει Αγγλικά βλέπει έργο ενώ όποιος δεν . τρώει πόρτα από την βιομηχανία του κινηματογράφου». Ας δώσουμε δύο λεπτά από τον χρόνο μας και ας κάνουμε μία βόλτα βάζοντας την υπογραφή μας κι εμείς, ειδάλως θα το δούμε κάποτε μπροστά μας. Μέχρι στιγμής εχουν μπεί περίπου 30.000 υπογραφές στο site, νούμερο μάλλον χαμηλό για να πείσει, κατά συνέπεια καλό θα ήταν να βοηθήσετε κι εσείς στην προσπάθεια δημοσιοποίησης της προσπάθειας σε όσους γνωρίζετε προκειμένου να επιταχυνθεί η συλλογή υπογραφών στο μέτρο του δυνατού. Το Link για να υπογράψετε έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και είναι το : http://www.petitiononline.com/grsubs/petition.html
14.5.07
Υπό αμφισβήτηση το πρόγραμμα "κομπιούτερ για κάθε μαθητή"
Περισσότερα:
http://www.e-paideia.net/news/print.asp?lngEntityID=58024&lngDtrID=2895
αλλά εμείς προχωράμε ακάθεκτοι...
απορ-ρο-φώ-ντας κονδύλια...
http://www.e-paideia.net/news/print.asp?lngEntityID=58024&lngDtrID=2895
αλλά εμείς προχωράμε ακάθεκτοι...
απορ-ρο-φώ-ντας κονδύλια...
6.5.07
Παρουσίαση συνεδρίου Σύρου 4/5/2007
Επειδή αρκετοί συνάδελφοι αναζήτησαν το βίντεο της παρουσίασης, αυτό με λίγη υπομονή -είναι 60 mb- μπορείτε να το κατεβάσετε στη διεύθυνση:
http://t4.jordan.k12.ut.us/t4/images/Podcasts-AdditionalFiles/Pay_Attention.avi
Ευχαριστώ το φίλο Σωτήρη Τερζίδη για την ευγενική προσφορά.
http://t4.jordan.k12.ut.us/t4/images/Podcasts-AdditionalFiles/Pay_Attention.avi
Ευχαριστώ το φίλο Σωτήρη Τερζίδη για την ευγενική προσφορά.
21.3.07
Αρκούντως ποιητικό
Οι Αραβες λένε ότι οι Αιγύπτιοι γράφουν βιβλία, οι Λιβανέζοι τα εκδίδουν και οι Ιρακινοί τα διαβάζουν. Παραμονή της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης και ο Ιρακινός ποιητής Aχμέντ Αμπντέλ Σάρα επέλεξε να απαγγείλει στίχους στα ερείπια φημισμένου βιβλιοπωλείου της Βαγδάτης, το οποίο, μόλις πριν από δύο εβδομάδες, ήρθε να προστεθεί στην αλυσίδα των καταστροφών κατά τα τέσσερα χρόνια του πολέμου.Καθημερινή 21/3/2007
19.3.07
Μπορεί ένα blog στο Ιντερνετ να σταματήσει έναν πόλεμο;
Μπορεί ένα blog στο Ιντερνετ να σταματήσει έναν πόλεμο; Από μόνο του αποκλείεται, αλλά μπορεί να προσφέρει σημαντική χείρα βοηθείας στο αντιπολεμικό κίνημα. Πάρτε για παράδειγμα τη 16χρονη (!) δεσποινίδα Αβά Λόουερι, από τους αγρούς της Αλαμπάμα, και το blog της, που φέρει το όνομα «Peace Takes Courage». Αλλως πώς, «Η Ειρήνη Απαιτεί Κουράγιο», κάτι σαν το δικό μας ποιητικό «Για να Γυρίσει ο Ηλιος Θέλει Δουλειά Πολλή».*Θέλει και γνώση της επικοινωνιακής στρατηγικής εν έτει 2007, για να πάρει ανάποδες η κοινή γνώμη. Το μεγάλο προσόν της Αβά Λόουερι δεν είναι η ευγλωττία. Εντάξει, γράφει κι αυτή την άποψή της περί πολέμου και τη γράφει πάρα πολύ καλά για ένα κορίτσι που πάει ακόμη σχολείο. Εκείνο όμως που την κάνει να ξεχωρίζει είναι μια σειρά από δεκάδες βιντεάκια, όπου ντύνει με μουσικές και τραγούδια σκηνές φρίκης, τρόμου και οδύνης από το πολεμικό μέτωπο του Ιράκ. *Εικόνες με τραυματισμένα παιδιά, νεκρούς αμάχους και σκοτωμένους φαντάρους, εικόνες καταστροφής «εν καιρώ ειρήνης». Εικόνες που σοκάρουν και συγκινούν. Το αποτέλεσμα; Ανεπανάληπτη κυκλοφορία στο blog της που κάποιους μήνες ξεπερνάει τις 2.000.000 επισκέψεις. Αλλά και ύβρεις και απειλές θανάτου από κάποιους που δεν συμμερίζονται τις ειρηνιστικές απόψεις της. Η Αβά πάντως δεν δείχνει να πτοείται...
http://www.peacetakescourage.com/page-home.htm
http://www.peacetakescourage.com/page-home.htm
13.3.07
Πλημμυρίδα πληροφορίας
O homo sapiens παράγει πλέον τόση πληροφορία, ώστε, αν αποφάσιζε να την αποθηκεύσει, δεν θα είχε τα διαθέσιμα μέσα. Σύμφωνα με μία εκτίμηση, το 2006 η ανθρωπότητα παρήγαγε πληροφορίες όγκου 161 δισ. gigabyte. Για να το καταλάβετε πιο απλά, ο συνολικός όγκος των πληροφοριών είναι κατά τρία εκατ. φορές μεγαλύτερος από τα δεδομένα σε όλα τα βιβλία που έχουν γραφτεί στην ιστορία της ανθρωπότητας! Τι μετρήθηκε; Τα πάντα: τα e-mail που ανταλλάξαμε, οι τηλεφωνικές κλήσεις, οι φωτογραφίες μας και τα βίντεο.Η μνήμη δεν μας φτάνει. Για τη βιολογική δε γίνεται λόγος. Δεν μπορείς να διαχειριστείς πλεόν τα δεδομένα της ζωής σου. Από τα ΡΙΝ που πρέπει να θυμάσαι μέχρι τις φωτογραφίες που θέλεις να φυλάξεις, χρειάζεσαι αποθηκευτικό χώρο. Απαιτείς υπολογιστή με γρηγορότερο επεξεργαστή και κινητό τηλέφωνο με μεγαλύτερη κάρτα μνήμης. Στο τέλος, ούτε βλέπεις ούτε θυμάσαι τίποτα.
21.2.07
Είμαστε φοβικοί!
Είμαστε μία κλειστή κοινωνία. Πολύ πριν από τον Ράμφο, μας έχει περιγράψει ο Popper. Γαντζωνόμαστε από το υπάρχον, σαν το παιδί από την φούστα της μάνας του.
Δεκαετίες τώρα παραμένουμε, φοβικοί και καχύποπτοι. Η ρίζα αυτής της ανασφάλειας είναι η προβληματική μας ταυτότητα. Ανάμεσα στο ένδοξο αρχαίο υπερεγώ μας και στο φτηνό καθημερινό id, ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό βερνίκι και την Βαλκανική ευτέλεια, προσπαθούμε να βρούμε τον εαυτό μας. Η νεοελληνική σύγχυση, όπως την ονόμασα από χρόνια, μας κάνει αντιφατικούς και ανασφαλείς. Κι έτσι φοβόμαστε ότι θα μας σβήσει κάθε αεράκι που φυσάει.
Την αλλαγή και την καινοτομία τις βλέπουμε σαν επικείμενη καταστροφή. Και μόνο η λέξη μεταρρύθμιση μας φέρνει αλλεργία. Την ορθολογική οργάνωση την φοβόμαστε, όπως ο διάβολος το λιβάνι. Η χώρα δεν παράγει, ούτε εξάγει. Απλώς εισάγει. (Αν δεν ήταν ο τουρισμός και η ναυτιλία...). Ενώ η καθημερινότητα γίνεται εφιάλτης.
Από το blog του Ν. Δήμου
http://doncat.blogspot.com/
Δεκαετίες τώρα παραμένουμε, φοβικοί και καχύποπτοι. Η ρίζα αυτής της ανασφάλειας είναι η προβληματική μας ταυτότητα. Ανάμεσα στο ένδοξο αρχαίο υπερεγώ μας και στο φτηνό καθημερινό id, ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό βερνίκι και την Βαλκανική ευτέλεια, προσπαθούμε να βρούμε τον εαυτό μας. Η νεοελληνική σύγχυση, όπως την ονόμασα από χρόνια, μας κάνει αντιφατικούς και ανασφαλείς. Κι έτσι φοβόμαστε ότι θα μας σβήσει κάθε αεράκι που φυσάει.
Την αλλαγή και την καινοτομία τις βλέπουμε σαν επικείμενη καταστροφή. Και μόνο η λέξη μεταρρύθμιση μας φέρνει αλλεργία. Την ορθολογική οργάνωση την φοβόμαστε, όπως ο διάβολος το λιβάνι. Η χώρα δεν παράγει, ούτε εξάγει. Απλώς εισάγει. (Αν δεν ήταν ο τουρισμός και η ναυτιλία...). Ενώ η καθημερινότητα γίνεται εφιάλτης.
Από το blog του Ν. Δήμου
http://doncat.blogspot.com/
11.2.07
Τροφή για σκέψη
Le Monde -Κυριακάτικη Ε φύλλο της 11/2
Το φευγαλέο όνειρο της ισότιμης πληροφόρησης. Νέα παιχνίδια, παλιοί παίκτες
http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=39837948
Καθημερινή 11/2/2007
Το νέο Ιντερνετ αλλάζει τον κόσμο Μετασχηματίζεται σε όργανο έκφρασης που επηρεάζει βαθιά τη μουσική, το σινεμά, τις τέχνες και την επικοινωνία
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_194305_11/02/2007_215245
Το φευγαλέο όνειρο της ισότιμης πληροφόρησης. Νέα παιχνίδια, παλιοί παίκτες
http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=39837948
Καθημερινή 11/2/2007
Το νέο Ιντερνετ αλλάζει τον κόσμο Μετασχηματίζεται σε όργανο έκφρασης που επηρεάζει βαθιά τη μουσική, το σινεμά, τις τέχνες και την επικοινωνία
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_194305_11/02/2007_215245
7.2.07
Κάτι τρέχει στη Στοά του Βιβλίου
Ρίξτε μια ματιά http://www.stoabibliou.gr/
στις υπογραμμίσεις θα βρείτε και κάποια ενδιαφέροντα -ελπίζω- άρθρα
στις υπογραμμίσεις θα βρείτε και κάποια ενδιαφέροντα -ελπίζω- άρθρα
4.2.07
Οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες «αστέρες» όλων των podcast
The New York Times
Ηταν μέσα του χειμώνα και ο Λαρς Μπράουνγουορθ, 31 ετών, καθόταν στην έδρα του ενώπιον των μαθητών στην τάξη της αμερικανικής ιστορίας στο Stony Brook School. Το συγκεκριμένο μάθημα είχε σχεδιάσει να το εστιάσει στον βαρώνο του πετρελαίου, Τζον Ροκφέλερ. Για 45 λεπτά ενορχήστρωσε επιδέξια τη διάλεξή του, με συζητήσεις και φωτογραφίες αρχείου, που υπογράμμισαν τόσο τον άπληστο καπιταλισμό του Ροκφέλερ όσο και την κοινωνική του συνείδηση. Οταν χτύπησε το κουδούνι, το ακροατήριο δεκάδων εφήβων, που μετά τις εξετάσεις δεν θα θυμάται τίποτε, διαλύθηκε.
Με τις μικρές της χαρές και τα όριά της, τέτοια ήταν η ζωή που είχε επιλέξει ο κ. Μπράουνγουρθ. Εκείνη τη νύχτα, ωστόσο, κάθισε στο γραφείο του και άρχισε να γράφει δοκίμιο για τον Αλέξιο τον Κομνηνό. Υστερα από πολλές πρόβες, το κείμενο θα γινόταν σενάριο για την τελευταία μετάδοση podcast του Λαρς Μπράουνγουορθ και υπό αυτή τη μορφή θα το άκουγαν περίπου 140.000 ακροατές από το Αφγανιστάν έως τη Νέα Υόρκη!
Εχουν περάσει 18 μήνες και το podcast του κ. Μπράουνγουορθ «12 Βυζαντινοί αυτοκράτορες» έχει εξελιχθεί πια σε πραγματικό φαινόμενο. Πρόκειται για μια ανασκόπηση 1.200 χρόνων -με αρχή το 284 και τον Διοκλητιανό και τέλος το 1453 με τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο- που κατέκτησε θέση στο «top five» των εκπαιδευτικών μεταδόσεων του iTunes, αλλά και στο «top 50» όλων των podcast. Στην εποχή του ντίτζιταλ, αυτός ο αυτοδίδαχτος ερασιτέχνης αναδείχθηκε τελικά σε διασημότητα. «Είναι ελαφρώς τρομακτική η ιδέα ότι έχεις τόσους πολλούς ανθρώπους που σε ακούν», δηλώνει ο κ. Μπράουνγουορθ. «Αλλά χωρίς αμφιβολία είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της επαγγελματικής μου ζωής». Εκείνο που πάντα κατείχε ο κ. Μπράουνγουορθ ήταν μια πολύτιμη περιέργεια για την αρχαιότητα. «Διότι μεταξύ της πτώσης της Ρώμης και της Αναγέννησης δεν μεσολάβησε παρά η βαρβαρότητα», όπως λέει. «Υπήρξε πάντα κάτι μυστηριώδες γύρω από τη βυζαντινή αυτοκρατορία, αυτή η αίσθηση της χαμένης ιστορίας», θυμάται. Με 13 επεισόδια να έχουν ήδη ολοκληρωθεί, ο κ. Μπράουνγουορθ προβλέπει τώρα ότι η ιστορία θα έχει ειπωθεί έως το καλοκαίρι. Για κάποιον που έχει μάθει να διδάσκει αδιάφορους μαθητές, η ζωή στο cyberspace είναι σίγουρα παράξενη: «Πάντα νόμιζα ότι είμαι ο μόνος που ακούει»...
http://www.anders.com/lectures/lars_brownworth/12_byzantine_rulers/
Ηταν μέσα του χειμώνα και ο Λαρς Μπράουνγουορθ, 31 ετών, καθόταν στην έδρα του ενώπιον των μαθητών στην τάξη της αμερικανικής ιστορίας στο Stony Brook School. Το συγκεκριμένο μάθημα είχε σχεδιάσει να το εστιάσει στον βαρώνο του πετρελαίου, Τζον Ροκφέλερ. Για 45 λεπτά ενορχήστρωσε επιδέξια τη διάλεξή του, με συζητήσεις και φωτογραφίες αρχείου, που υπογράμμισαν τόσο τον άπληστο καπιταλισμό του Ροκφέλερ όσο και την κοινωνική του συνείδηση. Οταν χτύπησε το κουδούνι, το ακροατήριο δεκάδων εφήβων, που μετά τις εξετάσεις δεν θα θυμάται τίποτε, διαλύθηκε.
Με τις μικρές της χαρές και τα όριά της, τέτοια ήταν η ζωή που είχε επιλέξει ο κ. Μπράουνγουρθ. Εκείνη τη νύχτα, ωστόσο, κάθισε στο γραφείο του και άρχισε να γράφει δοκίμιο για τον Αλέξιο τον Κομνηνό. Υστερα από πολλές πρόβες, το κείμενο θα γινόταν σενάριο για την τελευταία μετάδοση podcast του Λαρς Μπράουνγουορθ και υπό αυτή τη μορφή θα το άκουγαν περίπου 140.000 ακροατές από το Αφγανιστάν έως τη Νέα Υόρκη!
Εχουν περάσει 18 μήνες και το podcast του κ. Μπράουνγουορθ «12 Βυζαντινοί αυτοκράτορες» έχει εξελιχθεί πια σε πραγματικό φαινόμενο. Πρόκειται για μια ανασκόπηση 1.200 χρόνων -με αρχή το 284 και τον Διοκλητιανό και τέλος το 1453 με τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο- που κατέκτησε θέση στο «top five» των εκπαιδευτικών μεταδόσεων του iTunes, αλλά και στο «top 50» όλων των podcast. Στην εποχή του ντίτζιταλ, αυτός ο αυτοδίδαχτος ερασιτέχνης αναδείχθηκε τελικά σε διασημότητα. «Είναι ελαφρώς τρομακτική η ιδέα ότι έχεις τόσους πολλούς ανθρώπους που σε ακούν», δηλώνει ο κ. Μπράουνγουορθ. «Αλλά χωρίς αμφιβολία είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της επαγγελματικής μου ζωής». Εκείνο που πάντα κατείχε ο κ. Μπράουνγουορθ ήταν μια πολύτιμη περιέργεια για την αρχαιότητα. «Διότι μεταξύ της πτώσης της Ρώμης και της Αναγέννησης δεν μεσολάβησε παρά η βαρβαρότητα», όπως λέει. «Υπήρξε πάντα κάτι μυστηριώδες γύρω από τη βυζαντινή αυτοκρατορία, αυτή η αίσθηση της χαμένης ιστορίας», θυμάται. Με 13 επεισόδια να έχουν ήδη ολοκληρωθεί, ο κ. Μπράουνγουορθ προβλέπει τώρα ότι η ιστορία θα έχει ειπωθεί έως το καλοκαίρι. Για κάποιον που έχει μάθει να διδάσκει αδιάφορους μαθητές, η ζωή στο cyberspace είναι σίγουρα παράξενη: «Πάντα νόμιζα ότι είμαι ο μόνος που ακούει»...
http://www.anders.com/lectures/lars_brownworth/12_byzantine_rulers/
29.1.07
Η δοκιμασία του πνεύματος
Η κρίση της Παιδείας δείχνει μια κοινωνία σε κρίση. Μια κοινωνία χωρίς πυξίδα και κριτήρια, που θύει απελπισμένη στα τυπικά προσόντα και την θεσιθηρία, χωρίς να βλέπει ποια είναι και πού θέλει να πάει. Κοινωνία θηρευτών και επιβιωτών. Κοινωνία που δεν στοχάζεται. Και οι στοχαστές; Οι διανοούμενοι; Οι άνθρωποι του πνεύματος και του πολιτισμού; Πού είναι; Γιατί δεν ακούγεται η φωνή τους; Οι πανεπιστημιακοί, όταν δεν απεργούν, αναπαράγουν τις ιεραρχίες τους και καλλιεργούν τις δημόσιες σχέσεις τους. Οι συγγραφείς διαφημίζουν τα βιβλία τους, οι μουσικοί τους δίσκους τους· οι φιλόσοφοι σωρεύουν μικροδημοσιεύσεις· οι πολιτικοί επιστήμονες πουλάνε συμβουλές ίματζ...
Η κοινωνία εν κρίσει περιμένει τους πνευματικούς ταγούς να μιλήσουν, να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, να δείξουν δρόμους, να πουν δυσάρεστες αλήθειες. Αυτή είναι η μόνη πραγματική δοκιμασία του πνεύματος.
Η κοινωνία εν κρίσει περιμένει τους πνευματικούς ταγούς να μιλήσουν, να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, να δείξουν δρόμους, να πουν δυσάρεστες αλήθειες. Αυτή είναι η μόνη πραγματική δοκιμασία του πνεύματος.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
