23.5.08

Δεν τεμπελιάζουμε


ίσα -ίσα

απλά μετακομίσαμε http://blogs.sch.gr/tgiakoum/



ενημερώνεται σε μηνιαία βάση

εδώ οι εκτός Πανελληνίου Σχολικού Δικτύου μπορούν να στέλνουν τις ευχές και κατάρες τους

2.4.08

Γιατί οι μαθητές βαριούνται το σχολείο


Θεωρούν ανεπαρκείς τους καθηγητές για τις εξετάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ

Την εικόνα ενός δημόσιου σχολείου για το οποίο οι μαθητές δηλώνουν «το βαριέμαι, πλήττω, θυμώνω» και στο οποίο οι εκπαιδευτικοί ασκούν έργο δηλώνοντας απογοητευμένοι από τις αμοιβές τους και τις υποδομές, σκιαγραφεί έρευνα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνον ένας στους τρεις μαθητές δηλώνει χαρά παρακολουθώντας μαθήματα, το 80% θεωρούν τους καθηγητές τους ανεπαρκείς να τους βοηθήσουν να περάσουν σε ΑΕΙ, ενώ το 70% των μαθητών λυκείου δηλώνουν ότι το σχολείο ανταποκρίνεται ελάχιστα ή καθόλου στις προσδοκίες τους. «Πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι η (ανύπαρκτη στην Ελλάδα) αξιολόγηση είναι ο μόνος τρόπος να φωτιστούν τα προβλήματα», λέει στην «Κ» ο πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Δημ. Βλάχος, τονίζοντας ότι θεμέλιος λίθος των μεταρρυθμίσεων πρέπει να είναι η υποχρεωτική εκπαίδευση.

Ολη ή έρευνα:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_30/03/2008_264589

10.3.08

Το Googlοθέατρο με τα μπλογκ

Η συζήτηση για την ανωνυμία και την αξιοπιστία στον τύπο και στο Διαδίκτυο συνεχίζεται...

http://www.iospress.gr/ios2008/ios20080309.htm

2.3.08

Αφιέρωμα της Καθημερινής στα blogs!

Στα blogs υπάρχουν διαμάντια και στάχτες. Καθρέφτης της ελληνικής κοινωνίας, είναι απλά και μόνο μια μορφή επικοινωνίας
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100076_02/03/2008_261454


Ο κιτρινισμός δεν ανθεί μόνο στα μπλογκ_(...EΛΛAΔA...)
Αδύνατη η καταστολή στον κυβερνοχώρο_(...EΛΛAΔA...)
Το Ιντερνετ και η ρυθμιστική ουτοπία του_(...EΛΛAΔA...)
Πληροφοριακή αυτοδιάθεση_(...EΛΛAΔA...)
Εγκληματική δράση στη σκιά του Διαδικτύου_(...EΛΛAΔA...)

Αφιέρωμα του Βήματος στα blogs!

Αλήθειες και ψέματα για τα blogs - Το fair play των χρηστών, το ζήτημα της ανωνυμίας και η ανάγκη ή όχι νομοθετικής παρέμβασης του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΛΑΝΗ
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15301&m=A60&aa=1

Τα μυστικά της μπλογκόσφαιρας
«Προ-νετ-άριοι όλου του κόσμου ενωθείτε!». Η συλλογική ευφυΐα που βοήθησε να αναδειχθεί το Διαδίκτυο βασικός παράγοντας της κοινωνικής ζωής θα βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε την κρίση περιεχομένου αλλά και συμπεριφοράς σε σχέση με εργαλεία όπως είναι τα blogs. Ή μήπως η κατάχρηση θα τα καταστήσει αναξιόπιστα; Μια περιήγηση σε διαδικτυακούς χώρους με αφορμή τη χρησιμοποίηση των blogs και για αλλότριους σκοπούς του Α.ΓΑΛΔΑΔΑ
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15301&m=H04&aa=1

10.2.08

Θέμα για έκθεση: Στην εποχή της εικόνας

Σήμερα, στην εποχή της εικόνας και των πολυμέσων δεν είμαστε πια οι ιδέες που έχουμε αποθηκεύσει στο κεφάλι μας, αλλά αυτό που είμαστε ικανοί να βλέπουμε... Καμιά φορά νομίζουμε ότι η σωρεία των εικόνων που λαμβάνουμε, αυτό το συνονθύλευμα από αντιφατικές και ετερόκλητες πληροφορίες, μας αφήνουν ανέγγιχτους, αλώβητους, ανεπηρέαστους, αφού είμαστε τόσο κοντά αλλά στην ουσία και τόσο μακριά από την πηγή τους. Δεν είναι έτσι. Το ημερήσιο χρωματιστό φανταχτερό «κουβάρι» εικόνων και ήχων που μας έχει εκπλήξει, σοκάρει, εντυπωσιάσει, πέρα από το έκδηλο, έχει και ένα βαθύ κρυφό νόημα. Σημαντικό, γιατί συνήθως ξεφεύγει από τον έλεγχο της συνείδησης, δεν το ψάχνουμε, δεν προσκρούει στην ενστικτώδη αντίσταση που προβάλλουμε σε ό,τι μοιάζει προφανές ή κραυγαλέο, αλλά κατά πάσα πιθανότητα εισχωρεί στον νου μας. Και σταλαγματιά σταλαγματιά, χτίζει νέες πρόσκαιρες αξίες.

Ετσι γινόμαστε σήμερα, στην εποχή της εικόνας, αυτό που βλέπουμε.

Τι είναι αυτό που βλέπουμε; Ενα ομογενοποιημένο «μίγμα» με σαρωτική δύναμη, που γκρεμίζει παλιούς φραγμούς, της τάξης, της παράδοσης, του γούστου, και διαλύει όλες τις διαφορές. Αναμιγνύει και μπερδεύει τα πάντα, όπως στο γάλα ομογενοποιούνται και κατανέμονται τα σφαιρίδια της κρέμας σε όλο το υγρό αντί να αφήνονται να επιπλέουν χωριστά στην επιφάνεια. Ετσι όμως καταστρέφονται όλες οι αξίες, αφού οι αξιολογικές κρίσεις προϋποθέτουν διακρίσεις. Η κουλτούρα της εικόνας είναι πολύ δημοκρατική. Αρνείται να κάνει διάκριση ανάμεσα ή ενάντια σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε.

Ολόκληρο το άρθρο της Κ 10/12/2008
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_10/02/2008_258859

Ιστορία Λογοτεχνίας γεμάτη λάθη


Απαράδεκτο το βιβλίο για τις τρεις τάξεις του Γυμνασίου
Τα τραγελαφικά λάθη, οι παραλείψεις και οι ασυνταξίες στην «Ιστορία Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» για το τριτάξιο Γυμνάσιο κατέδειξαν άλλη μια φορά το πόσο πρόχειρα γράφονται τα σχολικά βιβλία, το πώς γίνονται οι αναθέσεις και πόσο πλημμελώς λειτουργεί ο μηχανισμός ελέγχου του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Ενας ολόκληρος «στρατός» από συγγραφείς, κριτές, εκδότες, υπεύθυνους για τη συγγραφή και τη διαδικασία παραγωγής του βιβλίου αποδείχτηκε ότι είναι ανίκανος να γράψει (ή έστω να αντιγράψει) σωστά ένα βιβλίο για τη Μέση Εκπαίδευση.
Η ιστορία της ανικανότητάς μας...
Θλίψη.
Ολόκληρο το άρθρο της Κ 10/12/2008

Μια γενιά εγκλωβισμένη σε οθόνες

Τηλεόραση, Ιντερνετ και κινητό τηλέφωνο, πολλές φορές και σε ταυτόχρονη χρήση

Με τον ήχο της τηλεόρασης ως διαρκή ηχητική υπόκρουση, οι σημερινοί έφηβοι ζουν με το κινητό τηλέφωνο στο χέρι, το ipod στα αυτιά και τον ηλεκτροντικό υπολογιστή στην ποδιά τους. Η «γενιά Μ» (από το αγγλικό multitasking, που σημαίνει την ταυτόχρονη χρήση ηλεκτρονικών συσκευών) ερωτεύεται, επικοινωνεί, πολιτικοποιείται μέσω Ιντερνετ και τηλεόρασης, «αναπνέει» μέσα από οθόνες. Οι στατιστικές είναι ενδεικτικές. Στις ΗΠΑ η έκθεση των εφήβων σε ηλεκτρονικά μέσα είναι 6,5 ώρες, αλλά χάρη στην τέχνη της πολλαπλής χρήσης συσκευών ο χρόνος αυτός ισοδυναμεί ουσιαστικά με 8,5 ώρες. Στην Ελλάδα το 26% αναφέρει καθημερινή χρήση του Ιντερνετ, ενώ το 8% βρίσκεται στον κυβερνοχώρο περισσότερες από 20 ώρες την εβδομάδα.
Πλήρες άρθρο: Καθημερινή

8.12.07

Για το νέο βιβλίο της Ιστορίας Γ΄Λυκείου και όχι μόνο

http://istoria3.blogspot.com/

Οι συνάδελφοι από το βορρά περιμένουν τη συμβολή μας...

Αφήστε το ποντίκι σας να μπει σε μία τάξη

http://didaskw.blogspot.com/

2.12.07

Dana Boyd


http://www.danah.org/

Μία επιφανής ακαδημαικός ετών 30 μοιράζεται τις ανησυχίες της για τη σύγχρονη νεολαία. Είναι ανήσυχη για το στρες στο οποίο υποβάλλονται. Η έλλειψη κίνησης και το υστέρημα υγιών ευκαιριών για παιχνίδι και κοινωνικότητα, όπως και ο υπερπρογραμματισμός και η καθοδήγηση είναι οι κύριοι φόβοι της.
Σχετικό άρθρο στο RAM Δεκεμβρίου

Το Google και η χαμένη του αθωότητα

Η πιο δημοφιλής μηχανή αναζήτησης του Διαδικτύου άλλαξε χαρακτήρα, απέκτησε πρωτόγνωρη δύναμη και δέχεται έντονη κριτική

Διαβάστε το άρθρο της Τιτίκας Δημητρούλια στην Καθημερινή
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_100018_02/12/2007_250713

Η ανθρωπιά περισσεύει στο Διαδίκτυο

Ενα μήνυμα για τροχαίο ήταν η αφορμή να κινητοποιηθεί ο κόσμος και να βρεθεί ο δράστης
Της Λινας Γιανναρου
«Καλημέρα. Εχθές τις πρώτες πρωινές ώρες ο αδελφός μου έφυγε για το μεγάλο ταξίδι... Για τη “Γειτονιά των Αγγέλων”. Εχθές, στις 17/11, περίπου στις 12.30 π.μ. στην Πέτρου Ράλλη στο ύψος της Αγ. Αννης, ένα Citroen Saxo κόκκινο τον διαμέλισε και τον εγκατέλειψε. Επειδή λόγω της κατάστασης δεν μπορώ να γράψω περισσότερα και για να προλάβω όποιον φίλο θέλει να βοηθήσει (γιατί δεν αποκλείεται ο εγκληματίας να προσπαθήσει να το φτιάξει από Δευτέρα πρωί), το κόκκινο Saxo είναι χτυπημένο εμπρός από τα μέχρι τώρα στοιχεία – κομμάτια του αυτοκινήτου έχουν βρεθεί. Οποιος μπορεί να βοηθήσει θα είναι πολύτιμο και όποιος μπορεί να το προωθήσει σε άλλα sites που να το διαβάζουν φαναρτζήδες ή αυτοί που πουλάνε ανταλλακτικά, τον παρακαλώ πολύ να το κάνει γιατί εγώ δεν μπορώ. Δυο αγγελούδια σε λίγη ώρα από τώρα θα ακούσουν το μεγάλο μυστικό που δεν το λέμε εδώ και 28 ώρες... Αντίο αγαπημένε μου αδελφέ... Καλό δρόμο».
Από το ένα blog στο άλλο
Ο Δημήτρης Μαραγκός έριξε αυτό το μήνυμα στον ωκεανό του Διαδικτύου μέσα από την ιστοσελίδα off-road.gr, λίγες ώρες αφότου ο 42χρονος αδερφός του είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο. Είχε παρασυρθεί από διερχόμενο Ι.Χ., ενώ βρισκόταν στο πίσω μέρος της νταλίκας του – ήθελε να την ελέγξει πριν ξεκινήσει για ένα ακόμα ταξίδι. Ο Δημήτρης δεν είχε τρόπο να γνωρίζει σε πόσες ηλεκτρονικές ακρογιαλιές θα κατέληγε το κείμενό του. Ούτε ήταν ο σκοπός του –τουλάχιστον συνειδητά– όταν το έγραφε να συμβεί αυτό που συνέβη. Γιατί σχεδόν εν ριπή οφθαλμού αυτό το μήνυμα πέρασε από το ένα blog στο άλλο, αναρτήθηκε σε κάθε είδους ιστοσελίδες, έγινε αντικείμενο συζήτησης σε δεκάδες φόρουμ, έφθασε σχεδόν σε κάθε ηλεκτρονικό γραμματοκιβώτιο. Οποιος, εν πάση περιπτώσει, μπήκε στο Ιντερνετ εκείνες τις ημέρες, κάπου, κάπως, το είδε. Το διάβασε, το προώθησε σε άλλους.
Αντίστοιχα και τα επόμενα μηνύματα: «Ταυτοποιήθηκαν τα κομμάτια. Δεν είναι Saxo, αλλά Citroen C3, κόκκινο προς κεραμιδί». Κι έπειτα: «Πριν λίγη ώρα επικοινώνησαν μαζί μου από την Τροχαία Περιστερίου και μου ανακοίνωσαν ότι ο δράστης παραδόθηκε. Θέλω μέσα από την καρδιά μου να σας ευχαριστήσω όλους σας. Αυτή η μέρα ας είναι μια αρχή να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι. Ας είναι ο αδελφός μου ο τελευταίος. Οχι άλλο αίμα στην άσφαλτο».
Η πρωτοφανής κινητοποίηση των πολιτών είχε φέρει αποτέλεσμα. Στις έξι ημέρες που μεσολάβησαν από τη νύχτα εκείνη της 17ης Νοεμβρίου, δημιουργήθηκε ένας ασφυκτικός κλοιός γύρω από τον δράστη. Παντού έμοιαζε να αναβοσβήνουν απειλητικά οι λέξεις «κόκκινο Citroen» κι ακόμα κι αν, όπως έγινε γνωστό, ο 32χρονος οδηγός είχε σκεπάσει με κουκούλα το αυτοκίνητό του για να καλύψει την ενοχή του, ήταν απλά θέμα χρόνου να αποκαλυφθεί η συμμετοχή του στο τραγικό δυστύχημα. Αλλωστε, η λίστα με τους 540 κατόχους αυτοκινήτων μάρκας Citroen C3 της πρώτης έκδοσης του 2003 (η ταυτοποίηση έγινε από κομμάτια του δεξιού φαναριού που βρέθηκαν στο σημείο) βρισκόταν ήδη στα χέρια των ανδρών της Τροχαίας.
«Μπορεί να μην το πιστεύετε, όμως δεν το έγραψα από απόγνωση το πρώτο εκείνο μήνυμα», λέει στην «Κ» ο κ. Δημήτρης Μαραγκός, με φωνή σιγανή, συντετριμμένου ανθρώπου. «Ημουν ενεργό μέλος της ιστοσελίδας off-road.gr και μπήκα να γράψω αυτό που μου συνέβη. “Την έχει κοπανήσει ο τύπος, αν μπορείτε προωθήστε το”, έγραψα. Δεν ήταν η πρόθεσή μου να γίνει αυτό που έγινε. Ο κόσμος όμως κινητοποιήθηκε, η πίεση που ασκήθηκε οδήγησε στο να παραδοθεί». Ο Δημήτρης αισθάνεται βαθιά την υποχρέωση να ευχαριστήσει τους άνδρες της Τροχαίας. «Να το γράψετε, σας παρακαλώ. Ευχαριστώ τον διοικητή και τον υποδιοικητή της Τροχαίας Περιστερίου και τον προϊστάμενο του τμήματος Οδικών Τροχαίων Ατυχημάτων για τη δουλειά που έκαναν. Και να μην είχε παραδοθεί, θα τον πιάνανε. Είχαν το όνομά του στον κατάλογο. Αυτό που θέλω να πω είναι πως ακόμα κι αν όλο αυτό που δημιουργήθηκε, η ευαισθητοποίηση του κόσμου, κάποια στιγμή ξεφουσκώσει, είναι πολύ παρήγορο ότι τουλάχιστον υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που κάνουν καλά τη δουλειά τους». «Πιστεύετε πράγματι ότι θα ξεφουσκώσει;» τον ρωτάμε. «Οχι, δεν το πιστεύω. Ο κόσμος νοιάζεται».
Κάθε μέρα το Ιντερνετ αποδεικνύεται φρέσκο, πλατύ και πιο ισχυρό
Ενα από τα δεκάδες blogs που ανήρτησαν το μήνυμα για το «Κόκκινο Citroen» ήταν και αυτό του συγγραφέα Δημήτρη Ρουσουνέλου (karvouna.wordpress.com). Η σχετική αναφορά μάλιστα έγινε στην αρχή ενός κειμένου για ένα τελείως διαφορετικό θέμα, τη δοκιμή των φετινών κρασιών. «Η ιστορία με το Citroen με συγκίνησε γιατί έκανα αμέσως το πρόβλημα δικό μου», εξηγεί στην «Κ» ο κ. Ρουσουνέλος. «Σκέφτηκα λοιπόν να προσθέσω περιληπτικά το σχετικό θέμα στην εισαγωγή του κειμένου μου για τα κρασιά, που έδειχνε να έχει μεγάλη αναγνωσιμότητα -κάτι σαν “έκτακτη είδηση”.» Τα δύο θέματα «έδεσαν» με την προτροπή: να μην οδηγούμε μεθυσμένοι.
Σύμφωνα με τον ίδιο, κάθε μέρα που περνά το Διαδίκτυο αποδεικνύεται και πιο ζωντανό, πιο φρέσκο, πιο πλατύ, πιο ισχυρό. «Σε δύο τομείς, έδρασε καταλυτικά: στην επικοινωνία και στη διακίνηση της πληροφορίας. Στην προδιαδικτυακή εποχή, οι μέθοδοι ήταν διαφορετικές. Αυτόν τον ρόλο τον έπαιζε η ζωντανή από στόμα σε στόμα πληροφόρηση, ο τελάλης, η Εκκλησία. Επεφτε βαριά η κατάρα, ο διαλαλισμός, η καταλαλιά, η επίκληση δυνάμεων κρυφών που θα συντρίψουν όσους οι Ερινύες δεν ανάγκαζαν να παραδεχτούν το “έγκλημα”. Ετσι έγινε και τώρα. Η παράδοση του δράστη δεν ήρθε από τις Ερινύες. Ηρθε από τον φόβο ότι στενεύει ο κλοιός, τον φόβο της αποκάλυψης. Η γνώση δυνάμωνε καθημερινά, η πληροφορία μπήκε στα σπίτια από χίλιες μεριές, εφημερίδες, τηλεόραση, emails, blogs. Δεν ήταν μια απλή καταγγελία στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Ηταν μια δυναμική πρωτοβουλία που αξίζει της προσοχής μας».
Και ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα, όπως υποστηρίζει ο ερευνητής του Ινστιτούτου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» κ. Γιώργος Παλιούρας. «Το Διαδίκτυο, ως μέσο είναι ούτως ή άλλως πολύ δυνατό. Προσφέρει περισσότερους και πιο άμεσους τρόπους επικοινωνίας – κανείς μπορεί να στείλει με το πάτημα ενός κουμπιού ένα βίντεο, να επικοινωνήσει, να στήσει μια ομάδα, να διακινήσει μια πληροφορία», λέει στην «Κ». «Και η δύναμή του θα αυξάνεται συνεχώς. Στην Ελλάδα ειδικά, έχει πολλά ακόμη περιθώρια. Οσο αυξάνεται η χρήση, θα αυξάνεται νομοτελειακά και η δύναμη του μέσου».

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_02/12/2007_250867

19.11.07

Το τέλος του κόσμου

Κάποιοι λένε ότι το τέλος του κόσμου είναι κοντά. Πόσο κοντά; 25… κεφάλαια, σύμφωνα με το site www.endofthisworld.com.Ένα πρωινό Δευτέρας του 2008. Ένας συνηθισμένος άνθρωπος λερώνει με καφέ το πουκάμισό του καθώς πηγαίνει στη δουλειά. Το φαινομενικά αθώο γεγονός πυροδοτεί μια αλυσίδα παράδοξων συμπτώσεων που, με τη χορογραφία του ντόμινο, οδηγούν μέσα σε λίγες εβδομάδες τον κόσμο προς το αναπότρεπτο τέλος… Λίγες εβδομάδες ή, σύμφωνα με άλλους υπολογισμούς, 25 κεφάλαια χωρίζουν την ανθρωπότητα από τον αφανισμό της, τουλάχιστον στο διαδικτυακό μυθιστόρημα με τίτλο End of this world, στο οποίο καλούνται να προσθέσουν τη δική τους πινελιά συγγραφείς, ερασιτέχνες και μη, από όλο τον κόσμο και να χτίσουν την πλοκή του μέρα προς μέρα μέχρι την ημέρα της Κρίσης. Το εν λόγω διαδικτυακό project θα αποτελείται από 25 κεφάλαια, τα οποία, με εξαίρεση το πρώτο και το τελευταίο των οποίων η πλοκή είναι δεδομένη, βρίσκονται στη διακριτική ευχέρεια της έμπνευσης των επίδοξων συγγραφέων του. Την επίσημη, τελική εκδοχή κάθε κεφαλαίου, και κατ’ επέκταση ολόκληρου του έργου, θα αποφασίζουν τα μέλη της κοινότητας των συμμετεχόντων με ψηφοφορία. Με την ολοκλήρωσή του, το μυθιστόρημα φιλοδοξεί να αποτελέσει υλικό για βιβλίο, κόμικς ή ακόμη και κινηματογραφικό σενάριο.Όσοι επιθυμούν να επισπεύσουν τη συντέλεια του κόσμου, ας οπλιστούν με την πένα ή το πληκτρολόγιό τους, γιατί η αντίστροφη μέτρηση άρχισε!

Γέννηση του Διαδικτύου

Αντίθετα με ό,τι νομίζαμε, αυτό που αναγνωρίζουμε σήμερα ως Διαδίκτυο δεν γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, κάπου ανάμεσα στη δεκαετία του '60 και στη δεκαετία του '70, αλλά μερικές δεκαετίες πιο πριν, και συγκεκριμένα το 1937 στην Αγγλία. Πνευματικός του πατέρας ήταν ένας πολυτάλαντος δάσκαλος, δραστήριος σοσιαλιστής και ευρύτερα γνωστός ως ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, ο Χέρμπερτ Τζορτζ Γουέλς. Ο Γουέλς πρώτος συνέλαβε την εικόνα αυτού που σήμερα είναι το Internet και την παρουσίασε όχι ως μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, αλλά ως ένα - διορατικό - άρθρο στην «Εγκυκλοπαίδεια». Το άρθρο είχε τον τίτλο «Ο Παγκόσμιος Εγκέφαλος: η ιδέα μιας μόνιμης παγκόσμιας εγκυκλοπαίδειας», που αποτελούσε και τη ρηξικέλευθη πρότασή του: να δημιουργηθεί ένα δίκτυο της ανθρώπινης γνώσης στο οποίο όλοι θα έχουν δυνατότητα πρόσβασης μέσα από μία οθόνη, στην απέραντη βιβλιοθήκη που θα περιλαμβάνει όλα τα έργα της ανθρώπινης διάνοιας. Οι ουσιώδεις διαφορές της μόνιμης παγκόσμιας εγκυκλοπαίδειας του Γουέλς με το σημερινό Διαδίκτυο έγκεινται στον τύπο της οθόνης στη χρησιμοποίηση σήμερα ψηφιακών μεθόδων αναπαραγωγής έναντι των αναλογικών του Μεσοπολέμου και στην αξιοποίηση των ηλεκτρονικών τηλεπικοινωνιακών δικτύων αντί του κλασικού ταχυδρομείου.
Με τα ίδια τα λόγια τού Γουέλς: «Δεν υπάρχει πρακτικό εμπόδιο για τη δημιουργία ενός εύχρηστου καταλόγου όλης της ανθρώπινης γνώσης, των επιτευγμάτων, των εικόνων και των ιδεών· την κατασκευή, με άλλα λόγια, μιας πλανητικής μνήμης για όλη την ανθρωπότητα. Ισως μάλιστα να μην είναι απλός κατάλογος αλλά το ίδιο πράγμα σε μια άλλη μορφή, που θα μπορεί να προσπελαστεί από οποιοδήποτε σημείο της Γης. Κάτι τέτοιο θα είναι γεγονός τρομακτικής σημασίας, μπορεί να προδιαγράψει μια πραγματική διανοητική ενοποίηση όλης της φυλής μας. Ολη η ανθρώπινη μνήμη θα είναι διαθέσιμη σε συντομότατο χρόνο σε κάθε ξεχωριστό άτομο. Και το πιο σημαντικό από όλα: ένα τέτοιο αρχείο δεν κινδυνεύει από καμία καταστροφή. Θωρακίζεται απόλυτα, καθώς πρόκειται να υπάρξουν ακριβή αντίγραφα στο Περού, στην Κίνα, στην Ισλανδία, στην Κεντρική Αφρική ή και πουθενά συγκεκριμένα. Θα συγκεντρώνει την οργάνωση του εγκεφάλου ενός ανώτερου θηλαστικού με την αποκεντρωμένη ζωτικότητα της αμοιβάδας... Ο τρόπος σύνθεσης και διάχυσης της γνώσης στον σημερινό κόσμο είναι εξαιρετικά αναποτελεσματικός. Οι διορατικοί στοχαστές αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι το πιο ελπιδοφόρο μονοπάτι για τη διανοητική μας εξέλιξη οδηγεί στη δημιουργία ενός νέου παγκόσμιου συλλογικού οργάνου για τη συλλογή, την ταξινόμηση, τη σύνοψη και τη διάχυση της γνώσης, παρά στην περαιτέρω προσπάθεια βελτίωσης του υφισταμένου συντηρητικού πανεπιστημιακού συστήματος».
Ι. Γιανναράκη, Διαδίκτυο ετών 70, Το ΒΗΜΑ, 18/11/2007

17.11.07

Βραβείο Αναγνωστών 2007

To Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση συνδιοργανώνουν το Βραβείο Αναγνωστών 2007. Για τρίτη χρονιά οι αναγνώστες παίρνουν το λόγο και ψηφίζουν το αγαπημένο τους ελληνικό μυθιστόρημα. Τη Δευτέρα 12 Νοεμβρίου ξεκίνησε η ψηφοφορία, διάρκειας τριών εβδομάδων, που θα αναδείξει το Βραβείο Αναγνωστών 2007. Φέτος, επίσης, εφαρμόζεται για πρώτη φορά η ιδέα της επιτροπής του Βραβείου Αναγνωστών. Η τετραμελής επιτροπή που αποτελείται από τρεις έγκυρους κριτικούς λογοτεχνίας τους: Αλέξη Ζήρα, Ελισάβετ Κοτζιά και Βαγγέλη Χατζηβασιλείου και το συγγραφέα κ. Διονύση Μαγκλιβέρα, μέλος του Δ.Σ. του ΕΚΕΒΙ, επέλεξε την δεκάδα (short list) των βιβλίων, από την οποία καλείται να ψηφίσει το κοινό:
• Το ταξίδι του Ιάσονα Ρέμβη του Χρήστου Αστερίου εκδ. Πατάκη (κωδικός ΒΑ 1)
• Μια ζωή δυο ζωές του Νίκου Θέμελη εκδ. Κέδρος (κωδικός ΒΑ 2)
• Το αριστερό χέρι της Αφροδίτης του Τάκη Θεοδωρόπουλου εκδ. Ωκεανίδα (κωδικός ΒΑ 3)
• Σουέλ της Ιωάννας Καρυστιάνη, εκδ. Καστανιώτη (κωδικός ΒΑ 4)
• Θερμοκρασία δωματίου της Δήμητρας Κολλιάκουεκδ. Πατάκη (κωδικός ΒΑ 5)
• Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα του Δημήτρη Μαμαλούκα εκδ. Καστανιώτη (κωδικός ΒΑ 6)
• Η μανία με την άνοιξη του Άρη Μαραγκόπουλου Ελληνικά Γράμματα (κωδικός ΒΑ 7)
• Ο κύριος Επισκοπάκης του Ανδρέα Μήτσου εκδ. Καστανιώτη (κωδικός ΒΑ 8)
• Τυφλό σύστημα του Βασίλη Πεσμαζόγλου εκδ. Πόλις (κωδικός ΒΑ 9)
• Ο Άνθρωπος Καλαμπόκι του Δημήτρη Σωτάκη εκδ. Κέδρος (κωδικός ΒΑ 10)
Στείλτε το μήνυμά σας στο 4160 (Χρέωση απλού μηνύματος).
Η επιλογή έγινε από τους τίτλους ελληνικής λογοτεχνίας που κυκλοφόρησαν από την 1η Οκτωβρίου 2006 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2007. Τα βιβλία παρατίθενται αλφαβητικά σύμφωνα με το επώνυμο των συγγραφέων. Τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν αρχές Δεκεμβρίου σε ειδική εκδήλωση.

12.11.07

Οι μαθητές δεν γνωρίζουν τα ελληνικά

Θεμελιώδη ερωτήματα για την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης και την ευελιξία της θέτει μεγάλη έρευνα του Κέντρου Εκπαιδευτικής Ερευνας, καταγράφοντας τα γλωσσικά λάθη των μαθητών της Α΄ Λυκείου, ελλείψεις και αδυναμίες, με κυρίαρχη τη διαπίστωση ότι το 73% των δεκαεξάρηδων δεν διαθέτει αλληλουχία στα γραπτά του.
Τα ορθογραφικά και συντακτικά λάθη είναι συχνά και πυκνότατα, τα σημεία σχολιαστικής στίξης απουσιάζουν σε ποσοστό 92,3%, αλλά αυτές οι αδυναμίες θεωρούνται ήσσονος σημασίας μπροστά στις αντιφάσεις και τα λογικά άλματα που κάνουν οι μαθητές, όπως π.χ. αυτό που κατέγραψαν στην έρευνά τους οι φιλόλογοι: «Η τηλεόραση έχει περισσότερα αρνητικά, παρά θετικά και πολλοί άνθρωποι ζούνε με σοβαρά εγκεφαλικά προβλήματα λόγω αυτού», γράφει ένας μαθητής.
Η ευθύνη δεν βαρύνει βέβαια μόνον τα παιδιά, αποφαίνονται, μιλώντας στην «Κ», γλωσσολόγοι και φιλόλογοι αλλά το σύνολο του σχολικού συστήματος, από τα εγχειρίδια και τη διδακτική προσέγγιση των καθηγητών έως το ίδιο το πρόγραμμα του σχολείου.
Μήπως απαιτούμε από τα παιδιά περισσότερα από όσα προσφέρουμε, ρωτούν. Το σίγουρο είναι ότι οι μαθητές καλούνται να ανταποκριθούν σε απαιτητική μορφή κειμένου χωρίς να έχουν προετοιμαστεί, έτσι εκτίθενται πολλές φορές άδικα, προκαλώντας την εύκολη χλεύη των μεγαλυτέρων...
Καθημερινή Σάββατο 10-11-07
Διαβάστε περισσότερα: Τα «λογικά άλματα» των 16άρηδων
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100034_10/11/2007_248442

17.10.07

Η Ιστορία των θρησκειών

Ενα εκπαιδευτικό βίντεο.
Μπορείτε είτε να το δείτε είτε να το αποθηκεύσετε.
http://www.mapsofwar.com/ind/history-of-religion.html

15.10.07

Blog actionday!




Η πρώτη σκέψη όλων μας όταν ακούμε ότι οι καταστροφές πληθαίνουν είναι για το αύριο της ανθρωπότητας. Αλλά στον πλανήτη αυτόν δεν είμαστε μόνοι. Υστερα από 3 δισ. χρόνια εξέλιξης της ζωής στη Γη, 10 δισ. είδη ζώων και φυτών τη μοιράζονταν. Ηρκεσαν μερικοί αιώνες εκβιομηχάνισης και μισός αιώνας υπερπληθυσμού μας για να οδηγήσουμε τους συγκατοίκους μας σε μιαν αθρόα γενοκτονία.
Ο παγκόσμιος πληθυσμός του ανθρώπινου είδους πρόκειται μόλις σε μία γενιά να πηδήσει από τα 6 δισ. στα 9 δισ. Και αυτό ενόσω 800 εκατ. άνθρωποι πεθαίνουν ήδη της πείνας, γύρω στα 2 δισ. υποσιτίζονται και 3 δισ. επιβιώνουν με δύο δολάρια εισόδημα την ημέρα. Παράλληλα, τους τελευταίους αιώνες εκατοντάδες είδη ανά έτος έχουν εξαλειφθεί και αυτό όχι μόνο λόγω της εκβιομηχάνισης: από τα νησιά του Ειρηνικού έχουν αφανιστεί 2.000 είδη αφότου οι Πολυνήσιοι μετανάστευσαν εκεί, πριν από 1.200 χρόνια. Κάθε νεογέννητος άνθρωπος - και γεννιούνται πλέον 10.000 κάθε ώρα - χρειάζεται για τη διαβίωση και διατροφή του 10-20 στρέμματα γης και νερό. Αυτό το τίμημα «υπηρεσιών του οικοσυστήματος» αφαιρείται από τα υπόλοιπα είδη. Ο υπερπληθυσμός δηλητηριάζει με τα απόβλητά του πολύτιμη καλλιεργήσιμη γη ή τη σκεπάζει με μπετόν, ενώ υδάτινοι πόροι που συντηρούσαν πλήθος ειδών αποστραγγίζονται σωρηδόν για τις ανάγκες του νεότευκτου ανθρώπινου πληθυσμού. Επίσης, τα είδη αφανίζονται όχι μόνο από την ανθρώπινη δραστηριότητα αλλά και από τα ζωικά παραφερνάλια της, δηλαδή τα κατοικίδια ζώα, τα τρωκτικά, τα έντομα και τα πουλιά που τους ακολουθούν. Στις ΗΠΑ το ένα τρίτο της ντόπιας χλωρίδας απειλείται με εξαφάνιση από αυτούς τους εισβολείς, ενώ σε νησιά όπως η Χαβάη το 100%. Με αυτούς τους ρυθμούς, τα μισά έως και τα δύο τρίτα των άλλων ειδών που ζουν ακόμη γύρω μας θα έχουν εξαλειφθεί ως το τέλος του αιώνα.
Μπορεί να αντιστραφεί αυτή η πορεία; «Οχι» λέει ο φημισμένος κινεζοαμερικανός βοτανολόγος Πίτερ Ρέιβεν (Peter Raven). «Ο,τι χάθηκε, χάθηκε. Το θέμα είναι να βρούμε το σημείο σταθεροποίησης, να φθάσουμε σε ένα επίπεδο πληθυσμού που μπορεί να θρέψει ο πλανήτης και να βρούμε τεχνολογίες που θα αντικαταστήσουν τις βλαβερές που χρησιμοποιούμε σήμερα. Αλλά το κακό είναι» συμπληρώνει «ότι ο άνθρωπος συνεχίζει να ζει σαν να του ανήκουν όχι ένας, μα περισσότεροι πλανήτες»...

15.8.07

Ο Τσόμσκι για τα ΜΜΕ

Στο ένθετο της Le Monde Diplomatique (Ε 12/8/2007)

Τα ΜΜΕ δεν χειραγωγούν πια. Τώρα, δημιουργούν συναίνεση.

Στα απολυταρχικά καθεστώτα το κράτος αποφασίζει ποια είναι η γραμμή πλεύσης και οι υπόλοιποι οφείλουν, στη συνέχεια να συμμορφωθούν. Οι δημοκρατικές κοινωνίες λειτουργούν διαφορετικά.
Η "γραμμή" ουδέποτε γίνεται αντιληπτή ως τέτοια, αλλά υπονοείται. Κατά μία έννοια πρόκειται για "πλύση εγκεφάλου σε καθεστώς ελευθερίας".

...«Ζούμε στον κόσμο που ζούμε, και όχι σε κάποιο φανταστικό σύμπαν. Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν τυραννικές δομές - πρόκειται για τις μεγάλες εταιρείες. Είναι οι πιο στενοί συγγενείς των απολυταρχικών θεσμών. Δεν έχουν, για να το πούμε κι έτσι, καμία υποχρέωση να δώσουν λογαριασμό στο κοινό, στην κοινωνία· δρουν όπως τα αρπακτικά, με θήραμα άλλες επιχειρήσεις.

»Για να αμυνθούν, οι πληθυσμοί δεν διαθέτουν παρά ένα και μοναδικό όργανο: το κράτος. Ομως, η ασπίδα του δεν είναι τόσο αποτελεσματική γιατί, γενικά, συνδέεται στενά με τα αρπακτικά. Με μία, μόνο, διαφορά: ενώ, για παράδειγμα, η General Electric δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν, το κράτος οφείλει συχνά να δώσει εξηγήσεις στον πληθυσμό.

Το πλήρες άρθρο:
http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,dt=12.08.2007,id=47002568

24.7.07

My thoughts exactly

Παρακολουθώ το blog του David Sessums. Σε πρόσφατη καταχώρησή του διαβάζω:
But when I begin to survey educators in the K-12 arena, most computer use in the classroom is hardly creative or innovative. In most cases, computer use is not possible in the classroom at all for a variety of reasons. I do not want to throw the blame for this fact at educators’ feet alone; there are many reasons why creativity and innovation languish in classrooms, computers or no. Yet, literacy skills and multimodal literacy do not necessarily require a computer. Skills such as play, performance, navigation, resourcefulness, networking, negotiation, synthesis, sampling, collaboration, teamwork, judgment, and discernment can take place without the use of computers.

νεσ πα?
βλέπετε δεν είμαστε μόνοι στην έλλειψη καινοτομικών εφαρμογών...
παρηγορηθείτε λοιπόν